|
|
|||||||||||||||
![]() ![]() |
|||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||
|
با سمه تعالی شِكوه و درد دل
اي عزيز! دنيا خانه مصيبت و ناراحتي است. نبايد از او چيز ديگري انتظار داشت. هر روزي ميبيني و ميشنوي كه براي آدمي انواع مصائب و گرفتاريها پيش ميآيد. البتّه اين مصائب گاهي خودساخته و گاهي خداساخته است كه فعلاً مقصود، توضيح آن نيست. مطلبي كه در اينجا مطرح است اينكه: بدون ترديد هر چه انسان مشكلاتِ خودش را با ديگران بيشتر درميان گذارد از ارزش و منزلت او در نزد آنها كاسته ميگردد. پس چه بهتر كه آبروي خود را حفظ كند و درد و رنج را (كه چارهاي ندارد) تحمّل كند و از خداي تعاليَ كمك بخواهد، او كه همه كاره عالَم خلقت و به بندگان ضعيفش مهربان است. و اگر احياناً خواست ناراحتيش را با كسي ديگر در ميان بگذارد، شخص بزرگوار و كريمي را براي اين كار انتخاب كند. و السلام عليکم
|
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||